زندگی بی رنگ امیدم کمرنگ وسایه ایی ازخیال به همراهم

به امیدی سفر کردم و دلم رو دخیل بستم بر پنجره فولاد

روبروی ایوان طلا نشستم و زل زدم به گنبد پر از کبوترش

انگار همه آروزهام با دیدن این همه زیبایی پرکشیدن از ذهنم

زبانم یاریم نمی کرداما دلم یه عالمه حرف داشت واسه گفتن

تکه تکه های دلم رو واسطه کردم و سلطان عشق را ضامن

آرامشی می خواستم برای دلم وامیدی برای زندگی

دلخسته بودم از اینکه سایه ایی از خیال تکیه گاهم باشه

دستهایم خالی چشمانم پر از اشک اما دلم سرشار از یقین بود

اینبار حس و حال غریبی رو تجربه کردم

وهنوز برنگشته دلتنگ اون فضا و اون حس و حال غریبی هستم که اینبار تجربه کردم 

باز هم خدا را ازاعماق وجودم می خوانم واز او می خواهم:

خداوندا آرامشی عطا فرما

تا بپذیرم آنچه را نمی توانم تغییر دهم

شهامتی تا تغییر دهم آنچه را که می توانم

ودانشی که تفاوت آن دو را بدانم

آمین

من می روم زکوی تو

اما دل نمی رود.

                   چه میهمانان بی دردسری هستند عاشقان

                       نه به دستی ظرفی را چرک میکنند

                             نه به حرفی دلی را آلوده

                      تنها به شمعی قانعند و اندکی سکوت

تنها بادی که وزید می دانست که چقدر دلم تنگ شده است

که چقدر دلم می خواهد که سرم را روی شانه های باران می گذاشتم و گریه می کردم

پاییز است و دوست داشتن تو دیگر دلیل نمی خواهد.

مهربانی را اگر قسمت کنیم

من یقین دارم به ماهم می رسد

آدمی گرایستد بربام عشق

دستهایش تا خدا هم می رسد

باغ امسال چه پاییز عجیبی دارد

شاخه با ریشه خود حس غریبی دارد

خاک شکوفا شدنش نیست دگر

باخبر گشته که دنیا چه فریبی دارد

دختران روستا به شهر فكر مي كنند!

دختران شهر در آرزويی بزرگترند!

 مردان كوچك به آسايش مردان بزرگ فكر مي كنند!

 مردان بزرگ در آرزوي آرامش مردان كوچك مي ميرند!

 كدامين پل در كجاي جهان شكسته است ، كه هيچ كس به خانه اش نمي رسد؟!

پرنده بی آشیون دلم دردامی افتاده که صیادش سیراست

نه می تونه پرواز کنه نه می تونه بمیره

اما اگه یه روز دوباره بال پروازش رو بدست بیاره دیگه روی زمین به دنبال دستی

نمی گرده که دونه براش بپاشه

دیگه روی زمین به دنبال محبت نمی گرده چون به قول دوست عزیزی

 از زمینیها انتظاری جز بی اعتمادی و......................

نمی شه داشت

فقط براش دعا کنید بتونه دوباره پرواز کنه اونوقت هدفش فقط 

آسمونه و راضی نگه داشتن خالق پاکش  

نمی دونم بازم میای  وبلاگم یا نه

وبلاگی که نامش پیشنهاد تو بودو هدفش گفتن زیباییهای زندگی.

بی مروت!پیاده دربارانم میعادگاه صداقت بود و وفاداری و تجلی گاه همه

زیباییهای زندگی.

واقعا نتیجه بیشتر از چهار سال اعتماد محض رسیدن به بی اعتمادی کامل بود؟

به نظرت کسی پیدا می شه این آوار بی اعتمادی رو از جسم و روحم برداره؟

بی انصاف زیر بار عذاب وجدانی که روی دوشم گذاشتی در حال خرد شدنم

ولحظه به لحظه داغونتر می شم و بی طاقت تر

خوب در روز تولدت سوپرایزم کردی به جای اینکه من سوپرایزت کنم

یعنی به این راحتی می شه چند سال حقیقتی به این بزرگی رو پنهون کرد

بعدم گفت دروغ بهت نگفتم اما حقیقتم نگفتم؟

وای که نمی دونی چه کردی با روح و روان من

زیر آوار بدبینی و بی اعتمادی مدفونم کردی

فکر می کنی این زخمها کی التیام پیدا می کنه؟

خدایا مگه من چی خواسته بودم از زندگی؟

اصلا این اتفاق سزای کدوم گناهمه؟

خدا جون اگه ندونسته وارد بازیی شدم و ناخواسته به کسی ظلمی کردم

 من رو ببخش خدایا کمکم کن ببخشم و فراموش کنم و رها کنم

خدایاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا........................................  

صدای به هم خوردن بال معصوم فرشته می آید

انگار آمدن تو نزدیک است

در متن سرگردانیم یک تکه فانوس پیداست

درخت سیبی آمدن تورا به مناجات نشسته است

کسی نامرئی احتمال آمدن تورا

به ستاره هایی که پشت حضور شب به خواب رفته اند تبریک می گوید

پرپروازم همدم صبور لحظه های همیشه تنهاییم

تولد تو آغازی است برای یک دنیا مهربانی و پاکی

تولد تو تو لد همه خوبی هاست

تولد تمام زیباییهای زندگی

امروز روز تولد توست

روزی که من نیز آغاز شدم واین گونه شد که اکنون تا همیشه

به قداست چشم های تو ایمان دارم با یک دنیا احساس آشنا

و خالق پاک باران را سی و یک هزار بار برای بودن و آمدنت سجده می کنم

تا ابد بمان تنها فرشته بارانی دنیای من چرا که

بودن من معنای با تو بودن است